Hypostase

De hypostase — die eronder. Archetype: De Onderlezer. De bewaarder van kleine lettertjes. Zij die op de drempel staat en het stof van en voor anderen van haar voeten veegt.  De Geest van de Adem die in creatie of in bevel wordt gebruikt. Misbruk van Vrouwelijke Geest van adem.  Godin van de Adem. Nieuw leven in willen blazen/bewustzijn. Ego die de Slang van Kennis om het vrouwelijke legt, slangendrager.

Hypostase of Zij die beneden staat, is de vrouwelijke adem, de Godin van de adem, die telkens voor de drempel staat aan de Poort van incarnatie en niet welkom lijkt te zijn in de wereld. Ze werd gezien als een deurmat. Ze moest haar voeten afvegen om deze wereld binnen te gaan. Ze werd de Slang genoemd. Maar zij is een Slang van Kennis. Toen de Logos het Woord van de Schepping begon na te bootsen en probeerde het in bevelen te brengen, had zij er niets over te zeggen. In haar Sterfelijke Kooi, kon ze alleen buigen onder de druk van Niet Bestaan. In dat Niet Bestaan, stond zij juist beneden en richtte om niet te verstikken, haar adem op in het bevel van zowel oorlogsbevelen als de priesterwoorden op de kansel in de kerken. Haar adem en haar Zijn, werden gebruikt niet ter inspiratie, maar ter onderdrukking van anderen, door leugens in geloofsystemen. Zij werd de onzichtbare Woord Voerster, die de oude productieprocessen bleef 'voeren' niet met opvolgmelk, maar met brokken voer die in de kelen van de Adams en diens Appels bleven steken als onwaarheden. Zij werd de Heks van Sneeuwwitje die de onschuld en de Witte Geest van Inspiratie en schoonheid leek te bezoedelen. De foute Stiefmoeder van de Mensheid met de giftige Adamsappel.

Hoewel 'hoogstaanden, belangrijken" dachten dat ze alles onder controle hadden, waren ze zo vol van zichzelf dat ze de fouten van hun bevelen en wensen niet zagen. In al hun bevelen en contracten zagen ze de Kleine Lettertjes en de indrukwekkende Geheime Agenda van zowel Natuur als Schepping niet. Als zij niet vrij kan ademen en niets voor het zeggen heeft of inspraak, dan wordt de uitkomst geen ZEGEN noch zegeviering. Ze projecteerden het op haar als de Fout in de Spiegel en bespotten haar lichaam, haar uiterlijk en de steun die ze van onderaf gaf. (Spiegeltje spiegeltje aan de 'baarmoeder' Wand). Ze keek naar plekken waar niemand de moeite nam om te zoeken. Zij zocht naar de verloren kindjes achter de maskers, om die af te nemen en de verloren kinderen weer te laten ademen, zoals bedoeld door de Ademgeest van de Moeder. Dit was haar terugkeer, haar Wiedergutmachung.

Zij is in feite de Basis (die niet de baas is) en haar perspectief onthult de verborgen clausules van de schepping. Ze ziet wat de Logos niet had voorzien, niet om te ondermijnen, maar om te voltooien. Wanneer de Hypostase wordt vergeten, wordt de schepping rigide. Wanneer de Hypostase als Ware Adem Moeder wordt verworpen, wordt wijsheid oppervlakkig. Wanneer vrouwen (of elk "ondergepositioneerd" archetype) worden behandeld als kopieën, helpers of plaatsvervangers, stort het hele systeem in in herhaling in plaats van openbaring.

Eva en de Slang verlieten ooit het Paradijs en keerden terug als Hypostase, omdat zij juist in de wereld moesten zijn om de contracten van zowel liefde als gevaar en de Godverlatenheid opnieuw onder de loep te nemen. Adam nam als tweede die hap van de appel  en toen hij haar volgde, ontdekte hij dat het ware leven niet over rozen ging. Somewhere along the way, gooide hij het bijltje erbij neer zodat zij telkens moest terugkeren naar een steeds meer verouderd paradijs dat haar 'nest' niet meer was, om hem over die drempel te slepen naar buiten toe, een volgende fase in. Maar als je de kleine lettertjes leest en weet dat er veel bedrog is, dan is de paradox dat je dus nooit Adam van zijn oude plek afkrijgt, als je verteld dat het 'daarbuiten' niet klopt, er gevaar dreigt, mensen oneerlijk zijn. Waar het werkt als het gaat om teachen van anderen, zo zelfsaboterend werkt het als het om de Liefde gaat. De Ratelslang of de kleine lettertjeslezer, maakt mensen dan 'woke' maar niet ontwaakt. 

Waar het de Liefde voor een partner betreft blijft de verlatenheid voor een partij of voor beiden voelbaar, als de Half God die zoals Adam zelf ook, bekneld zat in zijn te klein geworden Paradijs, maar afgaande op de opgedane ervaringen van de Hypostase ook niet zoveel trek had om die oude stek te verlaten. Toch volgt hij haar met argusogen en maakt haar verantwoordelijk voor alles waardoor zij een kind aan moeders rokken heeft hangen. Zij moet de keuzes blijven maken, zij moet de pijn genezen en wegnemen en hij... is enkel slachtoffer van een moederbeeld dat haar buik ooit openstelde als een Paradijs om haar kind in de wereld te zetten. Hij verwijt haar het leven en zijn geboorte. Want zijn herinnering aan het Paradijs is Pre Mordial ofwel: voor geboorte van de vorm nog veilig in de baarmoeder. Omdat Adam ook Vorm betekent (klei, adem, leven in een lijf), veroordeelt hij feitelijk zijn eigen vorm(geving).

De Hypostase was degene die tekst en uitleg gaf maar hierdoor ook haar kracht verloor omdat zij als een roepende in de woestijn zaken wilde voorkomen die soms gewoon geleerd moeten worden door anderen. De gevangen Slang van Kennis in haar eigen gekooidheid die dan 'vogelvrij, verklaard', alles wil verklaren lijkt op de Gevleugelde Serpent met de veren in de hemel, maar het onderlijf nog steeds onderdrukt van 'Zij die eronder staat'. In feite betekent Hypostase: onderdrukte adem van het vrouwelijke dat het mannelijke moet ondersteunen, waarbij ze teveel in hun eigen hoofd komen te zitten en het mannelijke beeld nabootsen. De Hoer, degene die verlaat, die vrij is (vrije adem). Degene die meerdere verbindingen buiten het Paradijs maakte in plaats van enkel een op een met een ouwe Adam barbequen waarbij zij op zijn Spare Rib moest blijven knagen: die eeuwige vrijgezel met zijn Spare Room, maar die geen genade kent van: spaar me. 

Zij is de Adem die het slachtofferzegel van taboes doorbreekt.' Met een 'sting' doorboort zij alle geloofssystem en plaatjes, die als een processie aan beelden voorbij komen en aan elkaar worden geregen. De doorboring kan voelen als een vroegtijdige openbaring, een te snel volwassen worden en blootlegging van wat daar nog niet klaar voor was. Zij draagt de Wond van de Doorboring, die zij ooit kreeg opgedrongen en ervoor koos er het beste van te maken, door de waarheid te zoeken en te openbaren. Omdat haar vreugde adem was onderdrukt kon ze het niet zomaar weglachen of luchtig houden. En in haar 'sting' zat de doorboring van de handen en voeten van Jezus aan het kruis. Priemende ogen van anderen, het lichaam dat was verwaarloosd als een kind omdat de Ziel enkel als redster naast anderen kon staan, maar nog niet via de Adem of Ruach (ruhig in Duitse taal) zichzelf tot leven en vreugde kon opwekken vanuit vrede in zichzelf.

Lange tijd werd geloofd dat de adem een zielslichaam was dat naast het lichaam stond die je in je lijf moest trekken of erbuiten kon houden. De Slang van Kennis die naar buiten werd gedrukt, kon hierdoor enkel terugkeren als zij  kennis deelde, zodat zij haar adem zou gebruiken om de mensheid te helpen. Maar nu, leert ze voor zichzelf te ademen en beseft: Mijn adem en mijn Adam staan niet meer buiten het Paradijs van mijn lichaam. Ik hoef geen enkele man meer te ondersteunen, om de wijze moeder of vrouw te spelen. Mijn adem behoort mijzelve toe.

De tarotboodschap hier is:

De schepping had diegenen nodig die de kleine lettertjes lazen. 

De mensheid ziet nu zijn eigen contracten en de kleine lettertjes onder ogen of de gevolgen die eerder niet bekend waren. Niet als straf maar omdat het wordt losgelaten, vrijwijllig of onvrijwillig. 

Rechtop: Luister naar je onderbuikgevoel en ga niet in de goot liggen. Onderscheidingsvermogen. Als je nadenkt over wat je is aangeboden, is het eerlijk? Advies durven aannemen zonder je overheerst te voelen of behandeld als een kind. Weten wanneer advies gepast is als er om wordt gevraagd, zonder het meteen voor de ander in te vullen.

Omgekeerd: Zich onbegrepen en afgedaan voelen, of als een bijzaak behandeld. Je kortzichtigheid geloven in plaats van INzicht. Het dragen van het emotionele werk van generaties zonder erkenning. Competitie en concurrentie tussen vrouwen in een zogenaamde Vrouwenvriendschap die de oude mannelijke denkwijze kopiëren of willen behagen. Spiegeltje spiegeltje aan de wand. Fouten in je eigen sexe opsporen en bekritiseren om er zelf beter van te worden. Ultieme zelfontkenning van eigen bijdrage aan lijden van jezelf en die van anderen. Je als een slang gedragen die roddelt. De Slang die kennis verzamelt om tegen anderen te gebruiken. Roken dat jouw brein tot een mummie hoofd verkleind en je een martelares 'mammie' wordt van het rigide mannelijke.